W jego skład wchodzili głównie wojskowi holenderscy, którzy służyli wcześniej w Holenderskich Indiach Wschodnich. Batalion został przydzielony do amerykańskiego 38 Pułku Piechoty 2 Dywizji Piechoty. Pierwszy miesiąc prowadził działania antypartyzanckie, po czym trafił na linię frontu w rejonie Wonju. Holendrzy prowadzili następnie walki obronne w rejonie Hoengsong, odpierając natarcie wojsk północnokoreańskich, do czasu odwrotu amerykańskiej dywizji. W dniach 12–13 lutego 1951 Chińscy Ochotnicy Ludowi przeprowadzili zmasowany atak na pozycje Holendrów, w wyniku którego przerwali ich pozycje obronne. W walkach zginął m.in. ppłk M.P.A. den Ouden i 4 oficerów sztabu batalionu. W wyniku kontrataku na bagnety Chińczycy zostali odrzuceni. 14 lutego doszło do kolejnego chińskiego natarcia na wzgórze 325. Ponownie chińskie oddziały zostały odparte uderzeniem na bagnety. Batalion poniósł jednak ciężkie straty. Nowym dowódcą został ppłk Eekhout, który zginął w maju podczas nieudanego ataku na wzgórze 1051. W lipcu drugi batalion zastąpił pierwszy. W kwietniu 1952 Holendrów odkomenderowano tymczasowo do ochrony obozu jenieckiego w Geoje. Po powrocie na front prowadzili działania patrolowo-rozpoznawcze w rejonie Samichon.