Pełnił funkcję drużynowego skautów w Warszawie w latach 1912–1914, członka Naczelnej Komendy Polskiej Organizacji Skautowej 1914, organizatora I Drużyny Harcerskiej im. W. Łukasińskiego w Nałęczowie 1915 i środowiskowej Drużyny Skautów im. T. Kościuszki w Puławach 1916, komendanta Obwodu Puławskiego Polskiej Organizacji Skautowej 1916, organizatora żeńskiej Drużyny Harcerskiej im. E. Plater w Puławach 1918, dowódcy Harcerskiego Batalionu w Warszawie 1919–1920, kierownika Wydziału Wojskowego Naczelnego Inspektoratu Harcerskiego w Warszawie 1919–1920.

W czasie I wojny światowej, 25 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich w Kielcach. Początkowo służył w oddziale wywiadowczym I Brygady, a następnie został oficerem werbunkowym w Puławach. W 1916 na własną prośbę, przeniesiono go do 5 kompanii 5 pułku piechoty. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany i do marca 1918 przebywał w obozie w Beniaminowie. Po uwolnieniu zgłosił się do Polskiej Organizacji Wojskowej. Ponadto pracował w Związku Harcerstwa Polskiego. Za postawę wykazaną 8 czerwca 1916 pod Kostiuchnówką, w czasie wypadu na placówkę rosyjską, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.