Ukształtowanie terenu i całej doliny (jedyna trasa do przebycia w tej części Szkocji) spowodowała, że w XVII/XVIII wieku Anglicy docenili jej znaczenie strategiczne, budując forty dla kontroli nad klanami szkockich górali. Fortami tymi były: Fort William na zachodzie, w południowej części Jeziora Loch Ness oraz w pobliżu miasta Invernes. W początkowych latach XIX wieku na tym obszarze panowała bieda i w poszukiwaniu lepszego życia wielu mieszkańców wyemigrowało z tych terenów. Aby ożywić handel i rozwinąć gospodarkę, władze postanowiły zbudować Kanał Kaledoński, który połączył jeziora sprawiając, że północna część Szkocji stała się faktycznie wyspą. Prace nad budową kanału rozpoczęły się w roku 1804 pod kierunkiem inżyniera Thomasa Telforda. Całkowity czas budowy szlaku wodnego trwał 18 lat.
Fauna i flora Kraina Great Glenn po obu stronach zbudowana jest z porośniętych sosnowymi lasami zboczy gór, w których schronienie znajdują dzikie koty, kuny, rude wiewiórki (u schyłku XIX wieku prawie całkowicie wytępione). Spotykany jest rybołów i wydra.
Legendy Największym zainteresowaniem w tym rejonie jest jednak zwierzę, które w VI wieku zauważył św. Kolumba. Był nim Nessie – potwór z Loch Ness.
Bibliografia
Kategoria:Doliny Szkocji Kategoria:Highland