Ikonografia W ikonografii święty przedstawiany jest jako młodzieniec bez zarostu, w przewieszonym przez ramię jasnoczerwonym płaszczu. Zależnie od ujęcia w dłoni trzyma laskę (służącą do wypasu zwierząt), białego ptaka (najczęściej sokoła) lub krzyż. Na terenach należących dawniej do Republiki Weneckiej przedstawiany z modelem kościoła i palmą męczeństwa w rękach.
Legenda Popularna moskiewska legenda mówi, że niegdyś sokolnik Iwana Groźnego, Tryfon Patrikeev, podczas polowania w wiosce Naprudnoje zgubił ukochanego carskiego białego sokoła, co wywołało gniew władcy. Sokolnik otrzymał polecenie znalezienia sokoła w ciągu 3 dni, w przeciwnym razie miał zapłacić za to z głową. Sokolnik spędził trzy dni na bezowocnych poszukiwaniach. Całkowicie zmęczony, modlił się żarliwie do swego niebiańskiego patrona, męczennika Tryfona, a następnie zasnął na brzegu Wielkiego Stawu. We śnie Tryfon ukazał się sokolnikowi z sokołem na ramieniu. Kiedy ten się obudził, ujrzał sokoła nieopodal. Wrócił z nim do władcy i został ułaskawiony. W miejscu, gdzie ukazał mu się Tryfon, sokolnik postawił cerkiew.
Aleksy Tołstoj umieścił legendę w powieści „Książę srebrny” (1861).