Czernica (, Czernycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim, w hromadzie Podkamień. Położona na granicy ziemi lwowskiej i Wołynia, nad rzeką Ikwą, w Górach Złoczowskich, stanowiących dział wód między Bałtykiem a Morzem Czarnym. Znajduje się 18 km na zachód od Podkamienia.
Historia W czasach I Rzeczypospolitej znajdowała się w granicach województwa wołyńskiego. Od końca XVIII wieku do roku 1914 majątek czernicki wraz z pobliską Ponikwą należał do rodziny Kownackich. Została następnie odsprzedana Jędrzejowi Nazarewiczowi. W okresie międzywojennym była przyporządkowana administracyjnie do województwa tarnopolskiego (gmina Podkamień, powiat brodzki). Większość mieszkańców wsi należała do obrządku greckokatolickiego, ale zamieszkiwała w niej również duża liczba osób wyznania rzymskokatolickiego, przynależna do parafii w Podkamieniu (dekanat Brody). Na początku II wojny światowej wieś liczyła około 2500 mieszkańców, ze znaczną przewagą ludności ukraińskiej nad polską. W latach 1943–1944 w okolicach (między innymi w Hucisku Brodzkim i Hucie Pieniackiej) i w samej Czernicy dochodziło do pogromów ludności narodowości polskiej, przeprowadzonych przez UPA. W ich wyniku zamordowanych zostało kilkudziesięciu mieszkańców wsi. Wielu Ukraińców z Czernicy, z narażeniem własnego życia, udzielało schronienia Polakom.