Na emigracji wydał pierwszą książkę Koledarček slovenskih emigrantov (1946), redagował artykuły w czasopismach tj. Dom in svet, Naši pesmi, Mladi setvi i Ameriški domovini. Był pierwszym przedstawicielem Towarzystwa Słoweńców. Przez dziesięć lat aktywnie promował Słowenię, był redaktorem gazety Meddobje, a także profesorem sekcji słowenistycznej na wydziale ukraiński nauk humanistycznych w Buenos Aires.
W 1949 roku opublikował książkę Črna maša, była to pierwsza praca opublikowana na emigracji. Dzieło obrazowało okrucieństwo wojny i rewolucji. Oceniane jest przez krytyków jako jego najlepszy utwór. W 1951 roku opublikował zbiór wierszy Poljub. W tomiku Marija z 1954 roku, wyrażał chęć powrotu do ojczyzny. Rok później opublikował zbiór krótkich wierszy Kyrie Eleison – słoweński Wielki Tydzień. Črni Kamnitnik to zbiór nowel powstałych, kiedy pracował jako dozorca w cementowni. Jego ostatnie dzieło to oratorium Baraga (1957). Debeljak po 1945 roku napisał ponad tysiąc artykułów, które wysyłał do Chorwacji, Serbii, Słowacji, Polski.