Podczas jego panowania Baktria została zalana falą imigrujących tu Greków, przez co stała się najbardziej zhellenizowanym regionem ze wszystkich podbitych przez Aleksandra.

Pod panowaniem Seleukosa Kallinikosa Seleucydzi, zajęci swoimi problemami w Syrii, zaprzepaścili możliwość obrony swoich interesów w krajach Wschodu. Dlatego w r. 250 p.n.e. Diodotos I mógł stworzyć Królestwo Greko-Baktryjskie, z łatwością uwalniając się od zwierzchnictwa Seleucydów. Dynastia ta próbowała przywrócić swoje rządy w Baktrii (Eutydemos I, Antioch III Wielki), ale nie powiodło się jej to i musiała uznać niepodległość Baktrii. Okres ten charakteryzuje się intensywnym rozwojem miast oraz synkretyzmem grecko-orientalnym w sztukach, który osiąga swoje apogeum.

Inwazje koczowników i początki Jedwabnego Szlaku thumb|upright=1.2|Królestwo Greko-Baktryjskie Między I w. p.n.e. a II wiekiem n.e. terytorium Królestwa Greko-Baktryjskiego zawładnęli koczownicy z korytarza Gansu i kotliny Tarymu;