Portret Émila Zoli () – obraz olejny francuskiego malarza Édouarda Maneta namalowany w 1868, a obecnie przechowywany w Musée d’Orsay w Paryżu. Dzieło ma wymiary 146,3 cm wysokości i 114 cm szerokości.
Historia Émile Zola w młodości był przyjacielem Cézanne'a. Był też miłośnikiem malarstwa, szczególnie tego, którego nie akceptowała oficjalna krytyka. Wcześnie zwrócił uwagę na Maneta, gdyż uważał go za wielkiego artystę. W 1866 napisał artykuł chwalący malarza i opublikował go w La Revue du XXe siècle. Rok później znów wziął go w obronę przy okazji wystawy urządzonej przez Maneta. Zola twierdził, że malarz jest na tyle wybitny, iż jego obrazy znajdą się w Luwrze. Artykuł został opublikowany w formie broszury w niebieskiej okładce. Manet, chcąc wyrazić swą wdzięczność pisarzowi za pochwałę swej twórczości, zaproponował mu pozowanie do portretu. Zola pozował mu siedem lub osiem razy od listopada 1867 do lutego 1868. Obraz został wystawiony w Salonie w 1868 i, jak inne dzieła Maneta, od razu wzbudził falę krytyki.