Kozioł i winorośl były atrybutami bogini Wenus (co oznacza płodność natury), od której wywodziła się Julia z rodu juliańskiego – według legendy przytoczonej przez Wincentego Kadłubka – założyciela miasta. Kozioł jest również symbolem miłości i Chrystusa. Czerwone tło symbolizuje siłę i władzę.
Historia Najstarszy obraz herbu Lublina pochodzi z datowanego na 1401 rok dokumentu z pieczęcią Rady Miejskiej Lublina. Sam dokument pochodził prawdopodobnie jeszcze z XIV wieku.
W XVI wieku po raz pierwszy jako herb Lublina pojawił się kozioł wsparty na krzewie winorośli.
Od początku XVIII wieku do herbu została dodana korona królewska, która odzwierciedlała równość magistratu lubelskiego z magistratem krakowskim (stołecznym), co nastąpiło na mocy przywileju wydanego przez Augusta II Wettina w 1703 roku.
Od 1815 roku herb przestał obowiązywać oficjalnie i stał się jedynie symbolem dekoracyjnym. W wyniku praktyki rosyjskiej przyznawania herbom miast gubernialnych liczących do 50 tysięcy mieszkańców korony nad herbem, herb Lublina otrzymał koronę „murową” (corona muralis).