Sir William Sterndale Bennett (ur. 13 kwietnia 1816 w Sheffield, zm. 1 lutego 1875 w Londynie) – angielski kompozytor, dyrygent i pianista.
Życiorys Pochodził z rodziny muzyków, jego dziadek John był kantorem, ojciec Robert natomiast organistą. Jako 8-latek został chórzystą w King’s College na University of Cambridge. W wieku 10 lat podjął naukę w Royal Academy of Music w Londynie, gdzie jego nauczycielami byli Charles Lucas (teoria), Paolo Spagnoletti (skrzypce), William Henry Holmes (fortepian) oraz William Crotch i Cipriani Potter (kompozycja). Już w czasie studiów komponował i koncertował jako pianista. W 1832 roku zagrał w Cambridge swój I Koncert fortepianowy d-moll. W 1833 roku dał koncert w Royal Academy of Music w Londynie, gdzie poznał przebywającego tam wówczas Felixa Mendelssohna. W latach 1836–1837 przebywał u Mendelssohna w Lipsku, gdzie występował jako pianista i dyrygent z Gewandhausorchester. Nawiązał też przyjaźń z Robertem Schumannem, który zadedykował Bennettowi swoje Etiudy symfoniczne i chwalił go na łamach „Neue Zeitschrift für Musik”. W latach 1841–1843 ponownie przebywał w Niemczech, poznając w Kassel Louisa Spohra.