Uwolniony po rewolucji lutowej współorganizował Federację Grup Anarchistycznych w Moskwie.
Machnowszczyzna Odegrał ważką rolę w formowaniu Konfederacji Nabat – federacji ukraińskich grup anarchistycznych; działał w Komisji Kulturalno-Edukacyjnej Nabatu. Brał udział w powstaniu Machny, po upadku którego w 1921 zmuszony był do ucieczki z Rosji. W 1923 opublikował swoją Historię ruchu machnowskiego, najpierw w Berlinie po rosyjsku, następnie w Paryżu we francuskim przekładzie Wolina, z przedmową tłumacza i Sébastiena Faure. Od 1925 wraz z Nestorem Machną redagował rosyjskojęzyczne pismo „Dieło Truda”, organ rosyjskich anarchokomunistów. W 1926 napisał wraz z Machną, Idą Mett i innymi Platformę organizacyjną wolnościowego komunizmu, wzywającą do ustanowienia Powszechnego Związku Anarchistów, która spotkała się z gwałtowną krytyką działaczy anarchistycznych na ZachodzieZ krytyką wystąpili m.in. Wolin, Aleksander Berkman, Emma Goldman, Sébastien Faure, Errico Malatesta i Rudolf Rocker..