W 1989 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Lahti. Zdobył tam swój drugi medal wspólnie z Ladislavem Švandą, Martinem Petrásekiem i Radimem Nyčem zdobywając brązowy medal w sztafecie. W swoim najlepszym indywidualnym starcie, w biegu na 15 km techniką klasyczną zajął 8. miejsce. Dwa lata później, na mistrzostwach świata w Val di Fiemme zdołał jedynie zająć 13. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Swój najlepszy indywidualny wynik osiągnął podczas mistrzostw świata w Falun, gdzie zajął 9. miejsce na dystansie 50 km stylem dowolnym. Na tym samym dystansie na mistrzostwach świata w Thunder Bay zajął 24. miejsce. Jego najlepszym wynikiem na mistrzostwach w Trondheim było 21. miejsce w biegu na 30 km techniką dowolną. Startował ponadto na mistrzostwach świata w Ramsau, ale zajmował tam miejsca poza czołową trzydziestką.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1992/1993, kiedy to zajął 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie trzy razy stawał na podium zawodów Pucharu wiata, ani razu nie odnosząc zwycięstwa.