Bitwa o Panamę – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 stycznia 1671 pomiędzy piratami dowodzonymi przez Henry’ego Morgana a hiszpańską załogą Panamy dowodzoną przez prezydenta audiencji panamskiej.
Prolog Panama należała w XVII w. do najbogatszych miast Wicekrólestwa Peru i całego Nowego Świata. Hiszpanie czerpali z tej posiadłości olbrzymie zyski, gdyż krzyżowały się tam szlaki handlowe i istniały ogromne złoża srebra. Miasto było położone nad Pacyfikiem, w tzw. Złotej Kastylii, dzięki czemu stosunkowo łatwo przewożono towary z Morza Karaibskiego nad Ocean Spokojny i z powrotem i nie obawiano się ataków piratów lub innych wrogich sił (głównie Anglii).
Tę pewność siebie Hiszpanów postanowił wykorzystać jeden z najsławniejszych piratów Karaibów – Henry Morgan. W końcu 1670 zebrał on 36 statków pirackich (angielskich i francuskich) – była to największa flota piracka w historii – i 16 grudnia wypłynął z Haiti w kierunku wysepki Santa Catalina (w archipelagu Wysp Świętego AndrzejaNa wschód od wybrzeża Nikaragui;).