Kościół ma bogate wyposażenie: barokowy ołtarz główny, ambonę z drugiej połowy XVIII w., prospekt organowy, chrzcielnicę romańską z XIII w., stalle z XVIII w., gotycki tryptyk (ołtarz boczny) z końca XV w., liczne płyty nagrobne oraz epitafia z XVIII w. (nr rej. z 4 maja 1956 r.); right|80pxKościół św. Jana (niem.) St. Johanniskirche (obecnie parafialna cerkiew prawosławna pw. Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy) – obiekt sakralny wybudowany w latach 1911–1913, w miejscu dawnego ryglowego, który pochodził z 1851 r. Kościół ten powstał, jako staroluterański, zbudowany w stylu neogotyckim na planie krzyża łacińskiego. W latach 1946–1954 spełniał funkcję kościoła katolickiego pw. św. Stanisława Kostki. W 1954 r. został przejęty przez prawosławnych. W tym samym roku powołano przy nim parafię. Jako jedyna cerkiew w Polsce do 2009 r. nie posiadała ikonostasu (nr rej. A-1088 z 28 maja 1988 r.); right|80pxKaplica św. Jerzego (niem.) St. Georgskapelle – została zbudowana w stylu gotyckim w XV w. o pow. 112 m² i 571 m³ kubatury. Jej powstanie związane było z istniejącym w tym miejscu szpitalem. W kaplicy modlili się przede wszystkim chorzy. Znajduje się w północno-wschodniej części miasta. Obecnie pełni funkcję kaplicy cmentarnej. W jej wnętrzach znajdują się epitafia z XVIII w. (nr rej.