Po treningu w Finlandii Boit i Bitok starali się wywalczyć kwalifikację olimpijską. Nie zdołali jednak wypełnić żadnego z minimum kwalifikacyjnego, wobec czego Kenia wykorzystała jedynie przyznaną jej kwotę narodową, za sprawą której mogła wystawić jednego biegacza narciarskiego. Wybranym zawodnikiem został Philip Boit, którego wuj Mike Boit był brązowym medalistą olimpijskim w lekkoatletycznym biegu na 800 m podczas letnich igrzysk w Monachium w 1972 roku. Henry Bitok również pojechał na igrzyska do Nagano, pełniąc rolę zawodnika rezerwowego.
Przygotowania Philipa Boita do występu olimpijskiego nie przebiegły bez przeszkód. Tuż przed igrzyskami Boit miał problemy żołądkowe, które wymagały hospitalizacji zawodnika. W wyniku tego okres przygotowawczy Boita skrócił się o dwa tygodnie.
Występ Kenii w Nagano, ze względu na egzotykę tego kraju w sportach zimowych, porównywany był do startu jamajskiej czwórki bobslejowej podczas igrzysk w Calgary w 1988 roku oraz występu na tych samych igrzyskach brytyjskiego skoczka narciarskiego Eddiego Edwardsa.