Według Fu Xinian nie tylko malowidła z grobowca Li Chongruna są przedstawieniem ówczesnych budynków ze stolicy, ale także "liczba podziemnych komnat, szybów wentylacyjnych czy komór w grobowcu może wskazywać na liczbę dziedzińców, sal, pokojów i korytarzy w rezydencjach, które człowiek pochowany w danym grobowcu zamieszkiwał za życia". Malowidła w podziemnej sali, w grobowcu Li Chongruna przedstawiają bramy que (闕), które są podobne do tych badanych w Chang’an.
Ann Paludan z Uniwersytetu Durham tak opisuje niektóre z malowideł w swojej książce Chronicle of the Chinese Emperors (1998):
Galeria
Przypisy
Bibliografia Opracowania Dillon M., China: A Historical and Cultural Dictionary, Surrey: Curzon Press 1998, . Eckfeld T., Imperial Tombs in Tang China, 618–907: The Politics of Paradise, Nowy Jork: Routledge 2005, . Fong M. H., Tang Tomb Murals Reviewed in the Light of Tang Texts on Painting [w]: Artibus Asiae, vol. 45, nr 1, 1984. Fong M. H., Antecedents of Sui-Tang Burial Practices in Shaanxi [w]: Artibus Asiae, vol. 51, nr 3/4, 1991. Fu X., The Sui, Tang, and Five Dynasties [w]: N. Steinhardt (pod red.), Chinese Architecture, New Haven: Yale University Press 2002, . Guo Q., Tomb Architecture of Dynastic China: Old and New Questions [w]: Architectural History, vol. 47, 2004. Howard A. F., Chinese Sculpture, New Haven: Yale University and Foreign Languages Press 2006, .