Chodziło głównie o kwestię przechodzenia ziemi szlacheckiej w ręce Kościoła katolickiego, zagwarantowania i rozszerzenia praw dysydentów protestanckich i prawosławnych oraz zwrot Cerkwi greckiej majątków przejętych przez unitów. Kwestie te ostatecznie nie zostały rozwiązane, a uzgodniona na konwokacji, konfederacja generalna warszawska w której m.in. zaspokojono część postulatów szlachty różnowierczej, już po jej podpisaniu została oprotestowana przez senatorów katolickich, niwecząc szanse trwałego pokoju wyznaniowegoU. Augustyniak, Historia Polski 1572-1795, Warszawa 2008, s. 632.. Zakończony 17 sierpnia sejm konwokacyjny wyznaczył datę rozpoczęcia elekcji na 26 września 1632 roku.
Elekcja thumb|Królewicz Władysław Zygmunt, Pieter Claesz. Soutman ok. 1626 roku Podobnie jak podczas ostatniej elekcji zarówno magnaci katoliccy jak i protestanccy zjawili się z własnymi oddziałami zbrojnymi. Po kilku dniach wybrano marszałka sejmu, którym został Jakub Sobieski, parlamentarzysta z dużym doświadczeniem, dobry mediator i tolerancyjny katolik, który mógł zapobiec ewentualnemu konfliktowi zbrojnemu między katolikami a dysydentamiZ. Trawicka, Jakub Sobieski 1591-1646. Studium z dziejów warstwy magnackiej doby Wazów, Kraków 2007, s. 155–157.. Podobnie jak na sejmie konwokacyjnym, sejm elekcyjny zdominowały problemy wyznaniowe.