Kiedy do walki dołączyło więcej sił, unioniści, mimo zaciekłego oporu zostali zepchnięci i rozpierzchli sięNPS..
Buell, znajdujący się kilka mil za frontem, nie zdawał sobie sprawy, że bitwa trwa i nie posłał żadnych rezerw aż do późnego popołudnia. Dopiero wtedy żołnierze, wzmocnieni przez dwie brygady, zdołali ustabilizować linię i wstrzymać kolejny atak konfederatów. Później trzy ich dywizje zaatakowały wzdłuż Springfield Pike, lecz zostały odparte i musiały wrócić do Perryville. Unioniści ruszyli w pogoń – na ulicach miasta dochodziło do starć, aż do późnego wieczora. Do tego czasu wzmocnione linie Buella zagrażały już lewej flance południowców. Bragg, któremu brakowało ludzi i zaopatrzenia, wycofał się nocą i cofał się przez następne dni, aż do wschodniego Tennessee.
Biorąc pod uwagę liczbę ofiar po obu stronach, Perryville była jedną z najkrwawszych bitew wojny secesyjnej i największą, która rozegrała się w stanie KentuckyEicher, The Longest Night: A Military History of the Civil War, s. 367..
Przypisy
Bibliografia
Bitwa pod Perryville Kategoria:Bitwy w 1862 Kategoria:Bitwy wojny secesyjnej Bitwa pod Perryville