Oboje przyjmowali w swej brwinowskiej „Zagrodzie” przyjaciół ze świata kultury i sztuki.
thumb|240px|Nagrobek Zygmunta i Eugenii Bartkiewiczów Pisarz zmarł na początku czerwca 1944 r. w Warszawie lub Brwinowie. Żona przeżyła go o 21 lat. Pochowani są na brwinowskim cmentarzu. Dworek Bartkiewicza, zwany „Zagrodą”, jest obecnie siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Brwinowa i mieści muzeum przechowujące pamiątki po artyście.
Twórczość W pisarstwie ujawnił talent narracyjny i indywidualny styl, łączący naturalistyczną obserwację z elementami gawędy szlacheckiej. Mniej znany utwór Bartkiewicza, Historia jednego podwórza, został doceniony przez Stefana Żeromskiego w rozprawie Snobizm i postęp.
Najbardziej reprezentatywnym dziełem jego twórczości jest Historia jednego podwórza (1922), opowiadająca o upadku dawnych tradycji szlacheckich, symbolizowanych przez podupadający stary dwór. Również znanym dziełem jest Złe miasto (1911), gdzie przedstawiono wydarzenia rewolucyjne w Łodzi, ukazując je jako walkę polskich robotników z kapitałem zagranicznym. Jest to też niezwykle sugestywny opis Łodzi wstrząsanej społecznymi wybuchami i bratobójczymi walkami podczas rewolucji 1905 roku. W tym samym roku ukazały się Obrazy z 1907 r., ukazujące nędzę i upodlenie dzielnic biedoty Łodzi i Warszawy.