W 1826 r., po awansie na generała majora, dowodził dywizją rozlokowaną w Tambowie, a następnie 2 Brygadą piechoty Tomskiej, stacjonującą w Bukareszcie (1831), zaś ostatnią jednostką dowodzoną przed przejściem na emeryturę była 20 dywizja piechoty w Ufie. Oprócz wymienionych odznaczeń uhonorowano go orderem św. Anny I i IV klasy, orderem św. Włodzimierza z kokardą na wstędze oraz Srebrnym Krzyżem za 1812 rok.
Wojna 1812 Wykaz bitew, w których uczestniczył Alojzy Eysymont
thumb|Bitwa pod Pruską Iławą według Léopolda Flamenga Borodino Krasne Lützen Budziszyn Drezno Kulm Lipsk Paryż
Kariera oficerska Podporucznik artylerii - 1806 Porucznik - 9 lutego 1811 Kapitan - 5 grudnia 1813 Pułkownik - 1820 Generał major - kwiecień 1826 Generał porucznikW akcie zgonu z 23 maja 1881 roku - Regina Eysymonttowa, tytułowana jest wdową po generale poruczniku.
Spotkanie z Puszkinem
Książę Paweł Iwanowicz Dołgorukow (1787-1845) pod datą 30 IV 1822 r. wspomina w swoim Dzienniku spotkanie pułkownika Ejsmonta z Aleksandrem Puszkinem w Kiszyniowie.