W czerwcu 1940 po klęsce Francji statkowi, dowodzonemu przez kpt. Jana Stankiewicza udało się pomimo trudności wydostać z Tonnay-Charente i udać do Wielkiej Brytanii. Przez kolejne 4 lata niemal bez przerwy statek pływał w konwojach atlantyckich pod dowództwem kpt. Jerzego Mieszkowskiego i kpt. Stanisława Zelwerowicza, przemierzając ocean 40 razy, unikając szczęśliwie licznych ataków, m.in. biorąc udział w konwoju HX-84, gdzie w obronie konwoju zatopiony został przez niemiecki krążownik ciężki Admiral Scheer brytyjski krążownik pomocniczy HMS Jervis Bay.
Po wojnie statek wrócił do kraju w listopadzie 1945. Obsługiwał m.in. linię lewantyńską i południowoamerykańską, jednak z uwagi na zużycie i nieznaczną szybkość zatrudniany był w trampingu. W 1951 przejęty został przez PLO i przekazano go rybołówstwu dalekomorskiemu (przedsiębiorstwo „Dalmor”, potem „Gryf”). Po przebudowie w 1952 MS Morska Wola stała się pierwszym polskim statkiem-bazą rybacką. W pierwszy rejs w nowym charakterze wyruszył 11 sierpnia 1952 i obsługiwał flotylle łowcze na Morzu Północnym.
Oddana na złom w 4 listopada 1959 r., po wejściu na skalistą mieliznę w Sundzie w grudniu 1958 poważnie uszkadzając kadłub.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Drobnicowce Kategoria:Polskie statki Kategoria:Statki z XX wieku