Uczestniczył w kampanii 1812 pod dowództwem gen. H. Jominiego, w 1813 brał udział w obronie Modlina, po kapitulacji twierdzy dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do 14 kwietnia 1814.. W randze kapitana przeszedł do armii Księstwa Warszawskiego.
W roku 1832 osiadł w majątku rodzinnym w Kozłowie pow. garwoliński. Tam poświęcił się naukowej stronie rolnictwa. Z inspiracji Michała Oczapowskiego, w roku 1844 wydał pierwszą w Polsce książkę z dziedziny łąkoznawstwa i melioracji pt. „Sztuczne skrapianie łąk, czyli nawadnianie ich przemysłowe, to jest praktyczna nauka zaprowadzenia i utrzymania łąk skrapialnych, oblewnych albo spławialnych z dodatkiem o zalewie albo zatopie łąk tudzież o obchodzeniu się z łąkami samorodnymi”Było to w istocie streszczenie książki Friedricha Vörlandera. Książka liczyła 127 stron i 2 tablice rycin.. W latach następnych zbierał jeszcze materiały do statystyki rolniczej, lecz nie zdążył ich wydać.
Zmarł otoczony powszechnym szacunkiem 27 kwietnia 1852 roku w Kozłowie pow. garwoliński.