Gdy jednak pewnego dnia spostrzega na balkonie swoją „najpiękniejszą damę” w towarzystwie oficera, pakuje wszystkie rzeczy i opuszcza zamek, myśląc że jest ona dla niego nieosiągalna.
Wybiera się do Włoch i po drodze zatrzymuje się w małej wiosce. Siedząc przed gospodą spotyka dwóch jeźdźców, których postrzega jako rabusiów. Obaj żądają od niego, by zaprowadził ich do wioski znanej jako B. Sami podają się za malarzy Leonarda i Guido. Cała trójka udaje się w dalszą drogę, podróżując zarówno za dnia, jak i w nocy. Odpoczywając pewnego razu w gospodzie, nicpoń budzi się z rana w pustym pokoju bez jego towarzyszy. Sam znajduje przeznaczoną dla niego sakiewkę z pieniędzmi i słysząc ponaglenia woźnicy, rusza w dalszą drogę. Wkrótce dociera do zamku, gdzie zostaje ugoszczony przez starszą damę i wychudzonego mężczyznę.
Po obfitym posiłku nicpoń zostaje zaprowadzony do wspaniałej komnaty, gdzie rezydent mógłby wieść życie jakie każda istota na tym świecie może sobie tylko wymarzyć. Pewnego dnia jednak otrzymuje list od „pięknej damy” (Aurelii), która prosi go, by ten do niej wrócił, gdyż nie potrafi ona bez niego żyć.