(), Konstytucja z 1997 nie wypowiada się o jej pozycji ustrojowej (doszło do dekonstytucjonalizacji prokuratury). Poświęcając wiele miejsca innym instytucjom ochrony prawa, dla Prokuratora Generalnego przewiduje się jedynie kompetencje w przedmiocie inicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z kolei rozdział VIII „Sądy i trybunały” dotyczy jedynie władzy sądowniczej.
1 stycznia 1999 utworzono prokuratury okręgowe w miejsce dotychczas funkcjonujących prokuratur wojewódzkichUstawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (). 19 stycznia 1999 powołano do życia Instytut Pamięci Narodowej – Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi PolskiemuUstawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. (). Z dniem 31 marca 2010 nastąpiło rozdzielenie urzędu Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego. Nastąpiło to na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw. Prokuratora Generalnego powoływał Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej spośród dwóch kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury. Kadencja Prokuratora Generalnego trwała sześć lat, licząc od dnia złożenia ślubowania.