Od poł. 1937 r. był członkiem Węgierskiej Partii Narodowo-Socjalistycznej, która jednak jeszcze tego samego roku została zdelegalizowana. Pisał artykuły w partyjnym piśmie. W listopadzie 1937 r. został aresztowany, po czym skazany na krótkotrwałe więzienie. Pod koniec 1938 r. był dowódcą jednego z oddziałów paramilitarnej formacji Rongyos Gárda, działającej na Rusi Zakarpackiej. W grudniu 1939 r. zaciągnął się ochotniczo do oddziału ochotników węgierskich, stając na ich czele w stopniu porucznika. Po miesięcznym przeszkoleniu wojskowym zostali oni wysłani na pomoc Finlandii, walczącej z ZSRR. Przybyli na miejsce 2 marca 1940 r., wchodząc w skład formowanego w obozie szkoleniowym w Lapua Oddziału Sisu. Wskutek zakończenia działań wojennych 13 marca Węgrzy nie zdążyli wziąć udziału w walkach. Porucznik I. Kémeri Nagy został przez marszałka Carla Gustafa Mennerheima mianowany kapitanem i odznaczony fińskim medalem wojskowym. W kwietniu Węgrzy odbywali służbę graniczną w Karelii, po czym pod koniec maja powrócili na Węgry.