Melecjusz IV Metaksakis, gr. Μελέτιος Δ΄Μεταξάκης, Meletios IV Metaksakis (ur. 21 września 1871 w Parsas, zm. 28 lipca 1935) – patriarcha Konstantynopola od 25 listopada 1921 do 20 września 1923, patriarcha Aleksandrii od 20 maja 1926 do śmierci.
Życiorys Melecjusz urodził się 21 września 1871 we wsi Parsas na Krecie. W 1889 wstąpił do prawosławnego seminarium duchownego w Jerozolimie. W 1892 został mnichem z imieniem Melecjusz. W 1900 ukończył seminarium teologiczne w Jerozolimie i przez patriarchę jerozolimskiego Damiana został mianowany sekretarzem Świętego Synodu. W 1910 Melecjusz został wybrany metropolitą na Cyprze. Jeszcze w okresie przed I wojną światową rozpoczął rozmowy w Nowym Jorku z przedstawicielami Kościoła Episkopalnego Ameryki w sprawie zaktywizowania kontaktów między dwoma kościołami.
Po śmierci patriarchy Joachima III (12 listopada 1913) Melecjusz wysunął własną kandydaturę na stanowisko patriarchy Konstantynopola, jednak Święty Synod nie uwzględnił jej z przyczyn proceduralnych.