Birger został pochowany wraz ze swoją drugą żoną w kościele opactwa Varnhem. Jako do najbardziej znaczącej postaci szwedzkiej państwowości w średniowieczu, odwoływała się do niego XIX-wieczna szwedzka tradycja państwowa. M.in. wystawiono jego pomnik w Sztokholmie, a także przygotowano w stolicy monumentalny grobowiec, gdzie jego szczątki miały być przeniesione. Współcześnie Birger został bohaterem powieści Jana Guillou Dziedzictwo rycerza Arna.
Rodzina Birger był dwukrotnie żonaty. Około 1238 ożenił się z Ingeborgą, córką króla Szwecji Eryka X. Ta zmarła w 1254, a Birger w 1261 ożenił się ponownie, tym razem z Matyldą, córką hrabiego Holsztynu Adolfa IV i wdową po królu Danii Ablu. Nie jest znana dokładna liczba dzieci, ze znanych można wymienić: dzieci z pierwszego małżeństwa: Waldemara (zm. 1302), króla Szwecji, później księcia Gotalandii, Magnusa (zm. 1290), księcia Sudermanii, a następnie króla Szwecji, Eryka (zm. 1275), księcia Smalandii, Ryksę (zm. 1288), żonę księcia norwerskiego Haakona Haakonsona, a następnie księcia Werle Henryka I, Krystynę (zm. ?), żonę Sigge Guttrmssona, Ingeborgę (zm. 1302), żonę księcia Saksonii-Lauenburg Jana I, dzieci z pierwszego lub drugiego małżeństwa: Benedykta (zm. 1291), kanclerza swego brata króla Magnusa, księcia Finlandii i biskupa Linköping, Katarzynę (zm.