Jerzy, imię świeckie Gierasim Dmitriewicz Ławrow (ur. 28 lutego 1867 lub 1868 w Jeleckim (gubernia orłowska), zm. 21 czerwca 1932 w Niżnym Nowogrodzie) – święty mnich prawosławny, nowomęczennik.
Życiorys Urodził się w religijnej rodzinie chłopskiej. Jego wykształcenie ograniczało się do trzech klas szkoły parafialnej. W wieku 12 lat udał się razem z rodzicami na pielgrzymkę do Pustelni Optyńskiej, gdzie starzec Ambroży pobłogosławił go i stwierdził, że powinien zostać w monasterze. Gierasim Ławrow wstąpił jednak do klasztoru dopiero w 1898, po śmierci ojca. Po rocznym nowicjacie złożył w Pustelni Optyńskiej śluby zakonne, przyjmując imię Jerzy. W 1902 został hieromnichem, zamieszkując w podległym pustelni skicie św. Jana Chrzciciela. Ze względu na konflikt z przełożonym skitu, mnichem Warsonofiuszem, opuścił Pustelnię Optyńską i trafił do monasteru św. Jerzego w Mieszczowsku. W 1915 został jego przełożonym i pełnił tę funkcję do likwidacji wspólnoty w grudniu 1918.