Hilariusz (Hilary) Illinicz (ur. 22 listopada 1894 w Łodzi, zm. 14 października 1981, tamże) – z wykształcenia prawnik, z zawodu biegły księgowy, działacz krajoznawstwa łódzkiego, przewodnik, prekursor turystyki motorowej w Łodzi.
Życiorys Urodził się 22 listopada 1894 w Łodzi. W okresie międzywojennym pracował w Zarządzie Miejskim. Po wojnie początkowo był członkiem (wraz z Janem Waltratusem) Prezydium Tymczasowego Zarządu Miejskiego Łodzi, zatwierdzonego 22 stycznia 1945 przez Pełnomocnika Rządu Tymczasowego, a potem pracował w Sądzie Wojewódzkim.
Z turystyką zetknął się w 1910 podczas wycieczki organizowanej przez Łódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK) (pod kierownictwem prezesa Oddziału Wacława Klossa) do Ojcowa. O swych młodzieńczych wycieczkach i podróżach krajoznawczych napisał wspomnienia drukowane w Biuletynie ZW PTTK w Łodzi (obecnie to Kwartalnik Krajoznawczy Regionalnej Pracowni Krajoznawczej PTTK w Łodzi „Wędrownik”, w 2008 r. ukazał się numer 400). Do PTK wstąpił w 1919, a członkiem Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (PTT) został w 1923. W okresie międzywojennym był przez kilka lat członkiem Komisji Rewizyjnej Oddziału PTK.