Ogółem życie straciło 4 000 brytyjskich marynarzy. Ofiarą zarazy padł też sam Hosier, który zmarł 23 sierpnia i został czasowo zastąpiony przez Edwarda St. Lo. St. Lo kontynuował blokowanie Porto Bello, ale gdy doszedł do wniosku, że statki hiszpańskie są w tak złym stanie, iż nie będą mogły wyjść w morze, pożeglował na Jamajkę dla uzupełnienia załóg i zaopatrzenia statków. Na Jamajce zastąpił go w styczniu 1728 Edward Hopson, ale zachorował i zmarł w maju tego samego roku. St. Lo wrócił więc do dowodzenia i kontynuował blokadę Porto Bello do kwietnia 1729 roku, kiedy i on padł ofiarą choroby tropikalnej. Zbiegło się to w czasie z zawieszeniem działań, więc eskadra mogła wrócić domu.
Wojna została formalnie zakończona w listopadzie 1729 roku wraz z podpisaniem traktatu sewilskiego.
Skutki Niepowodzenie blokady i liczba ofiar wywołały w Wielkiej Brytanii ogromne niezadowolenie, a nieżyjący Hosier został kozłem ofiarnym: oskarżono go o brak inicjatywy. Gdy w roku 1739 wybuchła wojna o ucho Jenkinsa pamiętano jeszcze o tamtej nieszczęśliwej operacji. Poeta Richard Glover napisał bardzo popularną w tamtych czasach balladę Duch Hosiera, która podburzała Brytyjczyków przeciw Hiszpanom.