Również normy języka standardowego, służące za wyznacznik „poprawności”, są zmienne w czasie i uzależnione od panującego konwenansu społecznego.
Kryteria i typy poprawności językowej Kryteria normatywne Nie istnieje obiektywne źródło rozstrzygnięć normatywnych. Normatywiści podejmowali jednak próby opracowania kryteriów takich sądów. Na gruncie polskiej normatywistyki pierwsze kryteria poprawnościowe sformułował Witold Doroszewski (1950): kryterium gramatyczne – oparte na zgodności jednostek językowych z systemem słowotwórczym; kryterium formalnologiczne – oparte na logicznej interpretacji jednostek językowych (nie zaś na wymogach logiki formalnej, por. logizowanie); kryterium narodowe – oparte na rodzimości jednostek językowych (por. puryzm); kryterium geograficzne – preferujące jednostki językowe używane przez warstwy wykształcone; kryterium literacko-autorskie – preferujące jednostki językowe używane przez wybitnych pisarzy; kryterium historyczne – umacniające tradycję językową; kryterium estetyczne; kryterium sceniczne; kryterium szkolne; kryterium pisowniane.