Biologia i ekologia thumb|Jaja i gąsienice bielinka kapustnika na liściu modraka thumb|Modrak na plaży w Anglii Siedlisko Jako halofit występuje wzdłuż wybrzeży morskich na przedpolach wydm, na stanowiskach silnie zasolonych, okresowo zalewanych i wilgotnych, zarówno na plażach kamienistych, jak i piaszczystych (według niektórych źródeł wymaga przynajmniej niżej położonej warstwy żwirowej). Jest rośliną nitrofilną, często rośnie na kidzinie, tj. w części plaży, gdzie gromadzą się szczątki organiczne wyrzucane przez morze. Modrak morski, stanowiąc przeszkodę dla piasku przenoszonego przez wiatr, odgrywa istotną rolę w formowaniu wydm inicjalnych na wybrzeżu wydmowym. W Europie północno-zachodniej rośnie w zbiorowisku siwca żółtego (Glaucium flavum) i szczawiu kędzierzawego (Rumex crispus). Na wybrzeżach bałtyckich modrakowi towarzyszą takie gatunki jak: wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius), honkenia piaskowa (Honkenya peploides), dzięgiel litwor (Angelica archangelica ssp. litoralis), różne gatunki łobody (Atriplex spp.), perz właściwy (Elymus repens). Rozwój Modrak morski jest wieloletnią byliną, która poza sezonem wegetacyjnym zwykle jest zupełnie niewidoczna na powierzchni gruntu. Liście zamierają bowiem jesienią, a nagi pęd z pąkami przykrywany jest zimą przez piaski, żwir lub kamyki.