Od 1972 r. (do 2015 r.) pracował w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN, gdzie od 1979 r. kierował założonym przez siebie Zakładem Chemii Bioorganicznej. Był jednym z twórców polskiej chemii fosforu w obszarze związków bioorganicznych. Jego wczesne prace dotyczyły syntezy i stereochemii organicznych związków fosforu, w tym syntezy enancjomerów grupy leków przeciwnowotworowych, takich jak cyklofosfamid, ifosfamid i . Jego badania były podstawą opracowania technologii wytwarzania Macdafenu (jednego z leków opartych na ifosfamidzie). Późniejsze zainteresowania obejmowały m.in. oligonukleotydy i ich analogi (fosfotriestry, tiofosforany, selenofosforany, amidofosforany i metylofosfoniany), syntezę , przypisanie konfiguracji absolutnej na atomie fosforu, stereochemię analogów oligonukleotydów. Był współtwórcą pierwszej metody stereokontrolowanej syntezy tiofosforanowych oligonukleotydów, stosowanych w .
Wypromował 30 doktorów, z których część została później profesorami w Polsce z zagranicą, np. (doktorat 1989), (1991), (1999), Arkadiusz Chworoś (2001) i (2003). Współtwórca 108 patentów i zgłoszeń patentowych.