Kąt między odcinkami czoła – 140°, o wydłużonych barkach (miejsce na wał piechoty) w stosunku do fortów tego samego typu. Prochownia, podobnie jak w Forcie VI, centralna pod nasypem osiowym (przy centralnej poternie).
Przebudowy Po 1888 roku fort był modernizowany. Rozebrano wtedy kaponierę czołową, zastępując ją kaponierą rewersową. Tego typu rozwiązanie było zastosowane tylko w tym forcie. Wzmocniono również mury i stropy. Ziemna bateria umieszczona na prawym barku, pierwotnie wyposażona w sześć stanowisk, została przedłużona do dziesięciu. Na środkowej remizie wału artyleryjskiego wybudowano stanowisko obserwacyjne P.B.St.87. W 1939 roku przy schronie lewej baterii zbudowano betonowy schron obserwacyjno-bojowy. W czasie wojny fosy zostały zadaszone i wykorzystywane jako magazyny amunicji fabryki DWM (H.C.P).
W latach powojennych (1952–1960) fort został wysadzony i rozebrany a pozostałe fragmenty fosy zasypane; miało to na celu przygotowanie terenu pod północną obwodnicę Poznania (niewybudowaną). Zachowała się kaponiera czołowa z częściowym zadaszeniem, oba wyjazdy artyleryjskie na majdan oraz pozostałości stanowiska P.B.St.87.
Przypisy , warstwa: Grunty Miasta Poznania
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Zdjęcia fortu w fotopolska.eu
Fort 5 Kategoria:Naramowice