Giovanni Cheli (ur. 4 października 1918 w Turynie, zm. 8 lutego 2013 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Studiował w seminarium w Asti; przyjął święcenia kapłańskie 21 kwietnia 1942. Kontynuował studia na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, gdzie obronił doktorat z prawa kanonicznego i licencjat z teologii) oraz w Papieskiej Akademii Duchownej, gdzie uzyskał przygotowanie do pracy w dyplomacji Stolicy Apostolskiej. Po święceniach pracował jako duszpasterz w diecezji Asti, opiekował się diecezjalną organizacją młodzieżową Akcji Katolickiej, wykładał oraz był prefektem ds. dyscypliny seminarium w Asti. W 1949 rozpoczął uzupełniające studia w Rzymie a w 1952 podjął pracę w watykańskiej służbie dyplomatycznej. Pełnił funkcję attaché nuncjatury w Gwatemali (1952–1955), sekretarza nuncjatury w Hiszpanii (1955–1962), radcy nuncjatury we Włoszech (1962–1967). Niezależnie od pracy dyplomatycznej prowadził działalność duszpasterską w Madrycie oraz wykładał na Uniwersytecie Katolickim Santa Maria w mieście Gwatemala. Został obdarzony tytułami nadzwyczajnego tajnego szambelana (2 marca 1953) i papieskiego prałata domowego (1 marca 1965).