Mnich Nikander, choć formalnie członek wspólnoty monastycznej, prowadził życie samotnicze w sąsiedztwie klasztoru. Miał mieć wizje innych świętych zakonników i być kuszonym przez diabły. Kilkakrotnie napadali go złodzieje, zabierając z jego celi jego ikony i księgi teologiczne. Ostatecznie, mając błogosławieństwo przełożonego, opuścił klasztor i wrócił do pustelni, w której rozpoczął życie monastyczne. Nie zerwał jednak kontaktu z poprzednim monasterem - kilkakrotnie wędrował między dwoma klasztorami. Osiem lat przed śmiercią udał się do monasteru św. Damiana w Pskowie, by złożyć śluby wielkiej schimy. Już wtedy uważany był za świętego, wielu mieszkańców miasta udawało się do niego po wsparcie duchowe i radę.
Przewidując rychłą śmierć, schimnich Nikander poprosił diakona Piotra, posługującego w żeńskim monasterze w Porchowie, by wzniósł na jego grobie cerkiew i umieścił w niej ikonę Zwiastowania. Zmarł 24 września 1581. Trzy lata później przy świątyni, jaka powstała na miejscu jego pochówku, powstał męski monaster.
Bibliografia Преподобный Никандр Псковский
Kategoria:Urodzeni w 1507 Kategoria:Zmarli w 1581 Kategoria:Zakonnicy prawosławni Kategoria:Święci prawosławni