W 1991 r. zadebiutowała na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Val di Fiemme. Indywidualnie zajęła tam 15. miejsce w biegu na 10 km techniką dowolną. Tam też zdobyła swój pierwszy medal w karierze zajmując trzecie miejsce w sztafecie 4 × 5 km. Norweżki biegły w tym samym składzie co na igrzyskach w Albertville. Podczas mistrzostw świata w Falun dwukrotnie zajęła 13. miejsce: w biegu pościgowym oraz na dystansie 30 km techniką dowolną. Nilsen wspólnie z koleżankami powtórzyła osiągnięcie w sztafecie z Val di Fiemme zajmując trzecie miejsce. Zarówno podczas mistrzostw świata w Thunder Bay jak i na mistrzostwach świata w Trondheim Nilsen była członkinią sztafet, które zdobywały srebrne medale. Mistrzostwa świata w Ramsau były ostatnimi w jej karierze. Osiągnęła tam swój najlepszy indywidualny wynik w historii swoich startów na mistrzostwach zajmując 4. miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną. Były to też jedyne jej mistrzostwa, z których nie przywiozła medalu, bowiem sztafeta norweska w składzie Maj Helen Sorkmo, Anita Moen, Elin Nilsen i Bente Martinsen zajęła 4. miejsce.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata w biegach narciarskich osiągnęła w sezonie 1991/1992, kiedy to zajęła 5.