W 1974 roku, w studium dla Rockefeller Foundation, Paik użył sformułowania „autostrada informacyjna”, które stało się sloganem prawie 20 lat później, w trakcie rozwoju sieci WWW. Rozumowanie artysty było następujące: Jeżeli tworzysz autostradę, ludzie wymyślają samochody. (...) Jeżeli tworzysz elektroniczną autostradę, coś musi się wydarzyć.I'am a communication artist wywiad Tilmana Baumgartela z N.J. Paikiem zamieszczony na stronie rhizome.org To przeświadczenie ukształtowało się w trakcie jego pracy nad muzyką elektroniczną w Kolonii w latach 1958-59, gdzie miał styczność z technologią telekomunikacji. Inne jego przedsięwzięcia to Robot K-456, wideo-syntezator zbudowany wspólnie z Shuye Abe w 1961 roku oraz TV Wiolonczela dla Charlotte Moorman z 1971 roku.
W latach 80. Paik jako pierwszy użył satelitów jako medium dla artystycznego przekazu. Jego pierwsza satelitarna instalacja to Good Morning Mr. Orwell dokonana w 1984 roku. Artysta dał w niej wyraz swojemu przekonaniu, iż orwellowska wizja rzeczywistości się nie ziściła. Inne połączenie satelitarne w formie performance było zatytułowane Bye Bye Mr. Kipling i przeciwstawiało się myśli Rudyarda Kiplinga, który stwierdził, iż „Wschód to Wschód, Zachód to Zachód i nigdy się nie spotkają”.