Jego wypowiedzi często przypominały krótkie sentencje zen, owe porady lub opowieści z życia wzięte. Filozofia zen była dla niego jednym z podstawowych źródeł, z którego czerpał w swoich wczesnych realizacjach, i którą mocno akcentował w tekstach i tytułach prac. Stworzył min. realizacje, nazwane: Zen dla spaceru, Zen dla wiatru, Zen dla palca, w których zestawił ze sobą zwykłe przedmioty: puszki, kapeć, klucz, zabawki, fotografie. thumb|left|Pre-Bell-Man, posąg przed 'Museum für Kommunikation', Frankfurt nad Menem, Niemcy
Zen dąży do uchwycenia, jak pisze D.T. Suzuki, w sposób jak najbardziej bezpośredni i absolutny istoty samego życia. Poprzez praktykę zen ćwiczymy i doświadczamy umysł, który rozumiany jest tu nie tylko w znaczeniu ośrodka intelektu, ale także jako droga, serce i cel. W tym samym, wyszczególnionym powyżej komentarzu Paik odnosi się dość krytycznie do działalności popularyzującej zen dokonywanej przez Suzukiego, twierdząc, iż kulturalny patriotyzm jest bardziej szkodliwy od politycznego. Pod sformułowaniem kulturalny patriotyzm można chyba rozumieć próbę formatowania kultury, tworzenia „kulturowego pakietu” (ujmowanego negatywnie, w przeciwieństwie do pozytywnego pojęcia kulturowego bagażu), który można „eksportować” i którym można „handlować” tak jak innymi produktami.