Kamienica Pod Złotym Słońcem (niem.: Haus Zur Goldenen Sonne)Pocztówka z XIX wieku) – kamienica na wrocławskim Rynku, wybudowana w stylu barokowym.

Historia kamienicy Kamienica powstała na miejscu dwóch domów z XIII wieku, z których zachowały się wnęki okienne z tego okresu. Następnie była wielokrotnie przebudowywana i powiększana, ostateczny wygląd uzyskała po przebudowie i nadaniu jej stylu barokowego w latach 1694–1695 oraz remontach w latach 1727 i 1740.

Zamieszkiwana przez bogatą rodzinę Bonerów, którzy posiadali w niej zamontowany w XV wieku sejf – odkryty potem przez archeologów.

Kamienica była miejscem kwaterowania najważniejszych gości, razem z kamienicami Pod Błękitnym Słońcem i Pod Siedmioma Elektorami, z którymi była połączona przejściami, stanowiła rezydencję dla króla Czech Władysława Jagiellończyka, cesarza Rudolfa II oraz Ferdynanda II.

Po 1945 W czasie II wojny światowej zachodnia pierzeja rynku, przy której znajduje się kamienica została uszkodzona w niewielkim stopniu.