Po powrocie na dwór cesarski służył swemu wodzowi piórem, sławiąc jego czyny i postępy polityczne. W tym względzie był następcą Klaudiana, który opiewał innego wodza, Stylichona. Do naszych czasów zachowały się tylko w formie szczątkowej dwa panegiryki autorstwa Merobaudesa. Jeden sławiący konsulat Aecjusza w 437, a drugi opiewający trzeci konsulat Aecjusza w 446. Późniejsze losy Merobaudesa nie są znane. W XIX w. w okolicach cmentarza św. Agnieszki w Rzymie odnaleziono fragmenty płyty nagrobnej, którą zinterpretowano jako należącą do grobu Flawiusza. Fakt pochowania poety w Rzymie może wskazywać na jego związki z tym miastem pod koniec życia.
Dokonania literackie Merobaudesa zostały uhonorowane 30 lipca 435 niezachowaną statuą z brązu na Forum Trajana w Rzymie z inskrypcją. Według opisu Aleksandra Krawczuka treść inskrypcji zawierała następujące pochwały:
Charakterystyka Aecjusza według Merobaudesa
Przypisy
Bibliografia Źródła
Opracowania
Kategoria:Pisarze łacińscy starożytnego Rzymu Kategoria:Poeci języka łacińskiego Kategoria:Rzymscy poeci V wieku Kategoria:Wodzowie rzymscy