W parlamencie federalnym zasiadł w ławach Partii Wolnego Handlu i natychmiast został liderem opozycji w izbie wyższej.
W 1904, gdy jego partia utworzyła gabinet George’a Reida, Symon znalazł się jego składzie jako federalny prokurator generalny. Pełnił ten urząd do roku 1905, gdy gabinet Reida upadł. Po połączeniu Partii Wolnego Handlu i Partii Protekcjonistycznej w Związkową Partię Liberalną, co miało miejsce w 1909 roku, odmówił przystąpienia do nowego ugrupowania i zasiadał w parlamencie jako senator niezrzeszony. W wyborach w 1913 roku nie zdołał uzyskać kolejnej reelekcji i znalazł się na przymusowej politycznej emeryturze. Wrócił do pracy prawnika, którą wykonywał aż do ukończenia 77 lat.
Prywatnie Symon pasjonował się literaturą, zwłaszcza twórczością Szekspira, na temat którego opublikował dwie książki. Korzystając ze swojego majątku zgromadzonego dzięki praktyce adwokackiej, stworzył liczącą ponad 10 tysięcy woluminów kolekcję cennych książek. W swoim testamencie zapisał ją Bibliotece Stanowej Australii Południowej. Dochował się dwanaściorga dzieci i licznych wnuków. Zmarł w swoim domu w Adelajdzie w 1934 roku.