Zasługą Żiwkowej była popularyzacja kultury bułgarskiej w innych krajach europejskich, ale także pozaeuropejskich (Indie). W Sofii powstał Narodowy Pałac Kultury, a w innych krajach utworzono sieć ośrodków, propagujących kulturę bułgarską. Sukcesem Bułgarii była wystawa, prezentująca skarby kultury trackiej, która odwiedziła 25 krajów. Drugim wydarzeniem kulturalnym była wystawa „1300 lat Bułgarii”, którą prezentowano pod patronatem UNESCO. W samej Bułgarii zintensyfikowano badania archeologiczne, utworzono sieć bibliotek i muzeów w mniejszych ośrodkach miejskich.
Drugie oblicze Żiwkowej, ujawnione już po jej śmierci kształtowały jej fascynacje medycyną niekonwencjonalną, zainteresowania ezoteryką i kontakty z Wangą. Przedwczesna śmierć w jej sofijskim mieszkaniu zrodziła szereg wątpliwości – podejrzewano samobójstwo, a także otrucie. Radio podało tego samego dnia wieczorem, że przyczyną śmierci był udar mózgu. Przedwczesna śmierć mogła być także efektem obrażeń, odniesionych w wypadku samochodowym w 1973.
W życiu prywatnym była dwukrotnie zamężna (Lubomir Stojczew, Iwan Sławkow), miała dwójkę dzieci (Ewgenija i Todor).