Josef Kentenich (ur. 16 listopada 1885 w Gymnich koło Kolonii, zm. 15 września 1968 w Schönstatt) – duchowny Kościoła katolickiego, do 1965 roku pallotyn, potem inkardynowany do diecezji Münster, założyciel Międzynarodowego Ruchu Szensztackiego (od miejsca założenia Schönstatt w Niemczech). Sługa Boży. Proces beatyfikacyjny, otwarty w 1975 r., został wstrzymany w maju 2022 r.
Życie i dzieło mały|lewo|Tablica pamiątkowa w kościele księży werbistów w Pieniężnie Po ukończeniu gimnazjum wstąpił w 1904 roku do pallotynów, a w 1910 przyjął święcenia kapłańskie. Na początku pracował jako nauczyciel, a następnie wychowawca w niższym seminarium duchownym pallotynów w Vallendar – Szensztat. Na podstawie zdobytych doświadczeń i obserwacji postanowił udoskonalić obowiązujące wówczas metody wychowawcze. Duchową odnowę postanowił powierzyć Matce Bożej – tak jak to praktykował św. Wincenty Pallotti, dlatego w dniu 18 października 1914 roku powierzył się wraz z klerykami jej opiece, zawierając tzw. Przymierze Miłości. Z perspektywy czasu to wydarzenie określono mianem – „kamienia milowego” w historii Szensztat. Kapliczka stała się od tej chwili sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej i Zwycięskiej Królowej z Schönstatt. To był początek i fundament Dzieła Szensztackiego. Od 1919 r.