Aby zapobiec samozapyleniu, kwiaty męskie rozwijają się po zwiędnięciu żeńskich. Kwiatostan nigdy nie wyrasta wraz z liściem. Otacza go pochwa kwiatostanowa o barwie wiśniowej różnej intensywności. Pierwsze kwitnienie następuje blisko 10 lat po ukorzenieniu się bulwy, następne co 3–6 lat. Głównie nocą wytwarza charakterystyczny zapach (patrz niżej) przyciągający owady. Po zapyleniu, w trakcie drugiej nocy kwitnienia, temperatura kolby wzrasta (można dostrzec parowanie), przez co resztki pyłu opadają, a podobny do liścia twór podkwiatostanowy zamyka się, chroniąc zapylone kwiaty żeńskie. Kwiatostan jest otwarty najwyżej przez 2–3 dni. Owocostan Pod osłoną gnijącej pochwy kwiatostanowej rozwijają się czerwonawe owoce.
Biologia i ekologia W trakcie kwitnienia kwiatostan wytwarza woń przypominającą rozkład padliny. Zapach jest najintensywniejszy w nocy, wtedy też dziwidło przyciąga żerujące głównie nocą padlinożerne chrząszcze: Diamesus (omarlicowate), Creophilus (kusakowate) oraz Scarabaeidae, a do tego błonkówki z rodziny smuklikowatych. Nasiona rozsiewane są przez dzioborożca żałobnego.