Życiorys Życie i działalność publiczna O młodości Melchiora nie wiemy nic. W 1668 r. objawił się jako osobisty sekretarz kanclerza wielkiego koronnego Jana Leszczyńskiego. Gurowski związał się z tym wielkopolskim rodem możnowładczym, jednym z najpotężniejszych wówczas w Rzeczypospolitej, pozostając długie lata jego klientem i uzyskując od niego pomoc w karierze.
Około 1672 r. kanclerz przydał Gurowskiego do pomocy swojemu stryjecznemu wnukowi, Rafałowi, późniejszemu wojewodzie poznańskiemu i podskarbiemu wielkiemu koronnemu, ojcu króla Stanisława. Melchior zarządzał dobrami i dworem wchodzącego w życie publiczne wychowanka Jana Leszczyńskiego. W scedowanym na Rafała przez drugiego opiekuna, Przecława Leszczyńskiego, wojewodę dorpackiego, starostwie wschowskim Gurowski otrzymał w dzierżawę kilka wiosek, a kilka innych trzymał zastawem. Decyzja kanclerza świadczy, że Melchior był już wówczas prawdopodobnie człowiekiem dojrzałym i zaufanym oraz mającym zasługi dla rodu.