Jej stylizowana na powieść awanturniczą akcja rozgrywa się w fantastycznym świecie przypominającym nieco epokę baroku.
Ze względu na kreację wielu narratorów, utożsamianych z autorami tekstów, jej twórczość bywa wpisywana w nurt metaweryzmu.
Jan Tomkowski, podziwiając prywatną mitologię pisarstwa Budzińskiej, klasyfikuje jej twórczość w nurcie realizmu magicznego.
Zbigniew Kresowaty określa jej twórczość mianem metaforyzmuZbigniew Kresowaty, Odejście w Kataleptikon, „Akant” nr 10 (101), rok VIII, październik 2005..
Dzieła Sezon na pomarańcze (opowiadania), Gdańsk: Sumptem własnym 1992 Matowe okno (opowiadania), Bydgoszcz: Agencja Wydawniczo-Poligraficzna „Progres” 1994 Martwa natura z ogniem w ręku (wiersze), Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki 1994 Nie było baśni (wiersze), Bydgoszcz: Tanan 1995 Trans (opowiadania), Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki 1998 Landrynkowy areszt (wiersze), Bydgoszcz: Instytut Wydawniczy Świadectwo 1999 Alkowy Edenu (powieść), Bydgoszcz: Instytut Wydawniczy Świadectwo 2000 Katalepticon, Gdańsk;