W wyniku tych procesów energia elektronów pierwotnych ulega zmniejszeniu o charakterystyczną dla danego materiału wartość. W przypadku metody EELS mamy do czynienia z wiązką przechodzącą przez transmisyjną próbkę (nie jest to metoda powierzchniowo specyficzna). Energia elektronów pierwotnych wynosi od 0,1 do 10 keV. Występują trzy zakresy energii elektronów: pik zerowy obszar małych strat energii obszar dużych strat energii
Pik zerowy thumb|350px|Schematyczne widmo EELS z zaznaczonymi charakterystycznymi obszarami. Najbardziej dominującą linią jest pik zerowy. Na ten pik składają się elektrony rozproszone sprężyście lub quasi-sprężyście (fonony). Pomijając niedoskonałość spektrometru można stwierdzić, iż szerokość połówkowa piku jest wyznaczona przez zakres energii elektronów opuszczających działo. W TEM rozrzut ten mieści się w zakresie 0,1 eV, a 3 eV (jest to zależne od źródła).