Od 1946 do 1956 był wiceministrem resortu komunikacji. W latach 1947–1953 był również przewodniczącym Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Należał kolejno do: PPS (od 1905), PPS-Lewicy (od 1906), KPP (od 1918 do 1938), PPR (od 1942), PZPR (od 1948). W kwietniu 1922 na konferencji KPP w Gdańsku został zastępcą członka Komitetu Centralnego (KC) KPP, a w 1923 – członkiem KC KPP. Brał udział w II Zjeździe KPP pod Moskwą jesienią 1923.
Był odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1985 pośmiertnie został odznaczony tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów ŚwiataRodzina Balickich, Polscy Sprawiedliwi.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kw. 30A-7-9)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 1, Warszawa 1978.