Morfologia Długość ciała (bez ogona) 260–400 mm, długość ogona 220–330 mm; masa ciała 0,45–1,1 kg. Podobne do wiewiórki zwierzę. Futro srebrzystoszare, koniuszki włosów białe. Duże oczy i uszy. Ogon długi, pokryty bardzo gęstym włosiem. Charakterystyczne dla rodziny pasy skóry rozpięte między kończynami są z wierzchu pokryte gęstą sierścią, od spodu krótkim, rzadkim futrem.
Ekologia Tryb życia Zwierzęta nocne, spędzające dzień w dziuplach drzew. Roślinożercy, żywią się kwiatami, liśćmi, orzechami, owocami, korą. Żyją samotnie lub w parach, kilka wiewiórolotek samotnych może mieszkać na tym samym drzewie. Skóry między kończynami używają do poruszania się między drzewami – skacząc z gałęzi i używając skóry jako lotni potrafią przebyć w powietrzu do 250 metrów. Nie lubią przebywać na ziemi – są na niej dość nieporadne, poruszają się skokami.
Rozmnażanie W zachodniej Afryce okres godowy rozpoczyna się pod koniec pory deszczowej, we wschodniej trwa cały rok. Samica rodzi 1–3 stosunkowo duże, całkowicie owłosione młode. Młode żyją w zbudowanym przez rodziców gnieździe, po zaprzestaniu karmienia mlekiem zwierzęta są przez pewien czas karmione przeżutym pokarmem przynoszonym przez dorosłe osobniki w pyskach.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Wiewiórolotkowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1842 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya